🍁🌾

🔶 دانشنامه‌ی فولکلور بخش گوگ‌تپه‌ی خالصه🌺

✍️ حاتم رضاپور؛ مردی از تبار مهر 🌾🍁

🔹 در دفتر خاطرات نانوشته‌ی گوگ‌تپه‌ی خالصه، نام‌هایی هستند که با مرکب محبت نوشته شده‌اند؛ نام‌هایی که ماندگاری‌شان نه به شهرت و مقام، بلکه به رفتار انسانی و دل مهربانشان است. یکی از این نام‌ها، حاتم رضاپور، از خادمان بزرگوار هیئت دیوانگان حضرت ابوالفضل(ع) است؛ مردی که بزرگی‌اش بیش از آنکه در سخن باشد، در رفتار و مهربانی او دیده می‌شود.

🔸 گاهی یک تصویر، از هزاران کلمه گویاتر است. تصویری در خاطره مردم گوگ‌تپه مانده است؛ جوانی بیمار و کم‌توان، در کنار هیئت ایستاده و در دنیای خاموش و متفاوت خود قرار دارد. در همان لحظه، حاتم رضاپور دست محبت بر شانه او می‌گذارد و او را با مهر و صمیمیتی پدرانه در آغوش می‌گیرد؛ گویی برای لحظاتی به او می‌گوید: «تو هم یکی از ما هستی؛ دیده می‌شوی و عزیز هستی.»

🔹 شاید برای بسیاری، این فقط یک رفتار ساده باشد؛ اما در حقیقت، بزرگی انسان در همین لحظه‌های کوچک آشکار می‌شود. ما در دوران جوانی چقدر خوشحال می‌شدیم اگر بزرگی به ما توجه می‌کرد، دستی بر شانه‌مان می‌گذاشت و حضورمان را به رسمیت می‌شناخت. این همان خصلتی است که در مردان نیک می‌توان دید؛ دیدن انسان‌ها، بی‌توجه به جایگاه، توانایی یا شرایطشان.

🔸 حاج حاتم از آن مردانی است که چهره گشاده، دل دریایی و دست گره‌گشا بخشی از شخصیت اوست؛ انسانی که محبت را در عمل نشان می‌دهد و حضورش در میان مردم، برای بسیاری همراه با احترام و خاطره‌ای خوش است. خادمی در هیئت برای او تنها حضور در یک مجلس نیست؛ بخشی از فرهنگ خدمت و محبت به مردم و ارادت به اهل‌بیت(ع) است.

🔹 اما زندگی همیشه روی خوش خود را نشان نمی‌دهد. مردی که روزگاری پناه دل‌های دیگران بود، روزی با یکی از سنگین‌ترین داغ‌های زندگی روبه‌رو شد؛ پرپر شدن ناگهانی فرزند دلبندش، مهندس آرش رضاپور. داغ فرزند، اندوهی است که واژه‌ها توان توصیف کامل آن را ندارند.

🔸 پس از رفتن آرش، آن چهره‌ی همیشه خندان، غمی عمیق بر خود دید. گویی بخشی از روشنایی خانه و دل پدر، با رفتن جوانش خاموش شد. اما مردم گوگ‌تپه که سال‌ها محبت و انسانیت او را دیده‌اند، در چنین روزهایی تنها نمی‌گذارند؛ مهر، وقتی در روزهای سخت به سوی انسان بازمی‌گردد، معنای واقعی خود را نشان می‌دهد.

🔹 شاید فولکلور واقعی همین باشد؛ ثبت نام کسانی که در میان مردم زندگی کرده‌اند، دست محبت بر شانه‌ای گذاشته‌اند، گرهی گشوده‌اند، در هیئت خدمت کرده‌اند و در روزهای سخت، خود نیازمند آغوش و همدلی شده‌اند.

🔻 در فولکلور گوگ‌تپه خالصه می‌توان نوشت: مردی بود که آغوشش برای بی‌پناهان پناه بود، لبخندش گرمای جمع و حضورش در هیئت یادآور مهر و خدمت؛ مردی که امروز خود داغدار جوان خویش است.

🖤 یاد مهندس آرش رضاپور، جوان ناکام و عزیز، گرامی باد؛ و از خداوند بزرگ برای حاج حاتم رضاپور و خانواده محترمش صبر، آرامش و توان تحمل این داغ بزرگ را مسئلت داریم.

🍁🌾

🔗 راه‌های ارتباطی و آرشیو دانشنامه‌ی فولکلور گوگ‌تپه‌ی خالصه:

📌 تلگرام:

https://t.me/Folklore_Gogtapeh_Khalese

📌 روبیکا:

@Folklore_Gogtapeh_Khalese

https://rubika.ir/Folklore_Gogtapeh_Khalese

📌 وبلاگ و آرشیو:

https://gogtappehfolklore.blogfa.com/

🌾 دانشنامه‌ی فولکلور بخش گوگ‌تپه‌ی خالصه

📚 برای ثبت خاطرات، فرهنگ، آداب، زبان، مردم و تاریخ شفاهی گوگ‌تپه🌾🍁