🍁🌾

✍️ فولکلور بخش گوگ‌تپه خالصه

شادروان مشهدی عبدالحسین ازم؛ مردی از جنس کار، عزت و روزی حلال 🖤🍁🌾

🔹 بعضی مردان، زندگی را با دارایی و نام و نشان نمی‌سنجند؛ سرمایه اصلی‌شان آبرو، زحمت، اعتماد مردم و نان حلالی است که سال‌ها برای خانواده به دست آورده‌اند. شادروان مشهدی عبدالحسین ازم از مردانی بود که زندگی‌اش با کار و تلاش و عزت گره خورده بود.

🔸 او سال‌های بسیاری از عمر خود را به دامداری گذراند؛ کاری سخت و پرزحمت که از صبح‌های زود تا شب‌های طولانی، نیازمند صبر، مراقبت و مسئولیت‌پذیری بود. گوسفندان برای او تنها سرمایه اقتصادی نبودند؛ بخشی از زندگی و روزگار او بودند و دامداری، شیوه‌ای از زندگی بود که با آن سال‌ها زیست.

🔹 اما نگاه او تنها به امروز نبود. برای آینده فرزندانش نیز اندیشه داشت و با خرید چندین هکتار زمین کشاورزی، تلاش کرد در کنار دامداری، زمین و محل چرای دام‌ها نیز فراهم باشد تا فرزندانش در آینده برای تأمین معاش، ناچار به ورود به حریم و محصولات دیگر کشاورزان نباشند.

🔸 این تصمیم، فقط یک معامله اقتصادی نبود؛ نشان‌دهنده نوعی آینده‌نگری، رعایت حق همسایه و حفظ آبروی خانواده بود. او می‌خواست روزی خانواده‌اش از راه درست تأمین شود و دامداری در کنار کشاورزی، با رعایت حقوق دیگران ادامه پیدا کند.

🔹 در میان همسایگان نیز از احترام و اعتبار خاصی برخوردار بود. سال‌ها زندگی با عزت و حفظ حرمت دیگران، از او چهره‌ای ساخت که مردم می‌توانستند به او اعتماد کنند. عنوان بزرگ خاندان، معتمد و ریش‌سفید محل نیز تنها یک عنوان نبود؛ حاصل سال‌ها حضور، شناخت و اعتماد اجتماعی بود.

🔸 امروز که عبدالحسین ازم در میان ما نیست، آنچه از او باقی مانده فقط نامی در یک شناسنامه یا سنگ مزاری نیست؛ خاطره مردی است که عمرش را با کار گذراند، نان حلال طلب کرد، به آینده فرزندانش اندیشید و حرمت همسایگی را پاس داشت.

🔹 در فولکلور گوگ‌تپه خالصه، زندگی چنین مردانی ارزش ثبت شدن دارد؛ زیرا دامداری سنتی، زمین‌های کشاورزی، شیوه تأمین معاش، احترام به حق همسایه و جایگاه ریش‌سفیدان، همه بخش‌هایی از تاریخ اجتماعی و فرهنگ زندگی مردم این سرزمین هستند.

🔻 یاد شادروان مشهدی عبدالحسین ازم گرامی باد؛ مردی که میراثش تنها زمین و دام نبود، بلکه آبرو، زحمت، آینده‌نگری و خاطره نیک در میان مردم بود.

🍁🌾

تلگرام:

https://t.me/Folklore_Gogtapeh_Khalese